Na današnji dan navršava se 27 godina od događaja koji je za mnoge Srbe na Kosovu i Metohiji predstavljao početak razočaranja u međunarodne snage koje su, prema mandatu Ujedinjenih nacija, trebalo da obezbede mir i zaštitu svih građana.
Nakon potpisivanja Kumanovskog sporazuma i usvajanja Rezolucije 1244 Saveta bezbednosti UN, snage KFOR-a počele su 12. juna 1999. godine raspoređivanje na prostoru Kosova i Metohije. Njihov zadatak bio je da uspostave bezbednost, spreče nasilje i omoguće normalan život svim zajednicama.
Međutim, već narednog dana dogodio se incident u Prizrenu koji je ostao jedna od najspornijih epizoda iz tog perioda. U pucnjavi pripadnika nemačkog kontingenta KFOR-a stradali su srpski civili Žarko Andrejević i Slavko Veselinović. Porodice žrtava i brojna udruženja godinama ukazuju da slučaj nikada nije dobio sudski epilog koji bi rasvetlio sve okolnosti njihovog stradanja.
Prema podacima Komisije Vlade Srbije za nestala lica, u periodu od juna 1999. do novembra 2001. godine ubijeno je više stotina srpskih i crnogorskih civila, dok je veliki broj ljudi otet ili se i danas vodi kao nestao.
Među najtežim zločinima koji su usledili bili su ubistvo 14 srpskih žetelaca u Starom Gracku 23. jula 1999. godine, napad na srpsku decu u Goraždevcu 13. avgusta 2003. godine, kao i martovski pogrom 2004. godine, kada je više hiljada Srba proterano iz svojih domova, dok su desetine crkava i manastira oštećene ili uništene.
Za mnoge porodice žrtava i danas ostaje otvoreno pitanje odgovornosti za zločine počinjene nakon dolaska međunarodnih snaga na Kosovo i Metohiju, kao i pitanje zašto brojni slučajevi nikada nisu dobili sudski epilog.
Dve i po decenije kasnije, sećanje na stradale ostaje važan deo kolektivnog pamćenja srpskog naroda na Kosovu i Metohiji.
